Τρίτη, 19 Σεπτεμβρίου 2017

Φεκάτης Α. Απόστολος ( βιογραφικό σημείωμα)

Ο Φεκάτης Α. Απόστολος  γεννήθηκε το 1963 και κατοικεί στη Θεσσαλονίκη. Είναι απόφοιτος του τμήματος Στελεχών Διοίκησης των ΤΕΙ της Δυτικής Μακεδονίας.  Ασχολείται με την ποίηση από μικρή ηλικία.  Διατηρεί σελίδα σε ιστότοπο Κοινωνικής Δικτύωσης με τίτλο: Της ψυχής μου ο λόγος. Ποιήματά του φιλοξενούνται σε ποιητικά ιστολόγια, ενώ συμμετείχε στο Ανθολόγιο Ποιήσεως των εκδόσεων ΟΣΤΡΙΑ 2017. 

Μα Σαν πέρασαν οι Μέρες / Φεκάτης Α. Απόστολος


Απλωσες τον ουρανό σου για μένα
και γω τον διαβηκα
Άνοιξες την καμαρα σου για την ψυχή μου
και την στολισες με αγάπη
Και γω αποκοιμήθηκα με το είναι σου
Όμορφες ώρες και απομεσήμερα
περπάτησα στην αυλή σου
Και νύχτες χωρίς φεγγάρι
έζησες στην αγκαλιά μου
Μα σαν άλλαξε ο καιρός
οι λέξεις φουρτουνιασαν
ανταριασαν
καταιγίδες έπνιξαν τα λουλούδια
ενός αμοιρου έρωτα
Δεν έμεινε τίποτα από τις σκιές
ούτε μαύρο φως
Τώρα στο σπίτι μου ξανά
Μα Σαν πέρασαν οι Μέρες
Ίαση στην ψυχή μου τα όνειρα
που δεν πρόφτασα να ζήσω
Στις σημειώσεις
τις καθημερινές
ημερολογίου τσέπης
η κοσμογονία μου τέλος δεν έχει
σε μια μόνιμη αντιπαλότητα
το συναίσθημα και η λογική
ερίζουν την γέννηση
ενοχων και εμμονων
στην δική τους κόλαση
ονομάζεται Παρελθόν
Ο Παράδεισος μου
ανακαινιζεται
κι αν θέλεις εσύ
αναβαθμίζεται
ομως
Η ζωή συνεχίζεται
Στο επόμενο τεύχος
Ερωτικον το ανάγνωσμα

[Έχω ένα κόσμο μέσα μου] / Φεκάτης Α. Απόστολος

Έχω ένα κόσμο μέσα μου
και που να ταξιδέψει
μαζί σου
Στα λημέρια της ζωης μου
στην πολιτεία μου
σημάδια άφησα
σε κρυφοδρομους
μικρές σαύρες ακινητες
φιλίες χωρισμοί έρωτες
χαρές λύπες πνοές
Όσο κι αν κουράστηκα
στα κόκκινα παγκάκια
τόλμησα να χαραξω
το παράνομο και ο φόβος
να σκορπίζεται ασυστολα
σε γωνίες χειλιών
Δεν ήθελα να τελειώσουν
οι νύχτες
να ταν λιγότερες οι μέρες
για ποιους πόθους
θα μιλουσαμε
Βάλε δυνατά μουσική
Να χορέψουν οι γείτονες
έρωτας στα βήματα τους
Ίσως ναταν καλύτερες οι στιγμές μας
αν τις χάιδευε η θάλασσα
Και συ στο λιμάνι
να μ αποχαιρετας
για πολιτειες πιο προοδευτικές
η δική μου βλεπεις
ασημένια καρφίτσα στο πέτο
του φθαρμενου χρόνου
Και στα βασιλεματα τα χρώματα
να ξεθωριάζουν
Θα σε περιμένει
μιαν αγκαλιά εδώ
θέλω να το ξερεις ....
Μα το ξερεις ...
ετσι δεν είναι....?......

Δευτέρα, 18 Σεπτεμβρίου 2017

Αιγαίο / Γεροντούδη Λ. Παυλίνα



Πέλαγος των πολιτισμών ακτινοβόλο.
Πνεύματος μήτρα, ήλιων ψυχή,
πηγή διάνοιας, φωτιά η ζώσα.
Σπέρμα πλανώμενο Ελληνικό,
φως γαλανό, υγρή πατρίδα,
τα μάτια μου παιδί
σαν πρωτοάνοιξα,
εσένα είδα.

Γυναίκα / Παυλίνα Γεροντούδη




Σε φαντάζομαι πιο όμορφη απ’ τη θάλασσα,
να κρατάς στην αγκαλιά σου μελτέμια δροσερά
και λευκούς βοριάδες, να με κοιτάζεις αινιγματικά
και ήρεμα να χάνεσαι στα βαθειά.
Ύστερα αναδύεσαι όπως του έρωτα η θεά
και περπατάς πάνω στα κύματα, μέχρι να σ’ εξατμίσει
η απόσταση, πίσω απ’ του ήλιου τις ακτίνες.
Σε ξεχωρίζω μέσα στ’ ανθρώπινα ποτάμια της πόλης,
να κινείσαι ψηλή και λαμπερή πάνω απ’ τον όγκο της μάζας.
Σε χάνω πίσω από μια μαρμάρινη κολόνα.
Επιστρέφεις ιέρεια, με άσπρη εσθήτα
και μαύρα σγουρά μαλλιά γύρω απ’ το Ελληνικό σου πρόσωπο.
Υμνείς τους Θεούς σου και κρύβεσαι στο λαβύρινθο του ναού.
Γλώσσα φωτιάς γυρίζεις πάλι, σε νύχτα σκοτεινή.
Χορεύεις χορό μυστικό και κατακτάς τη σκέψη μου,
που ακούραστη σε φαντάζεται, σε ψάχνει, σε λαχταρά,
σε θαυμάζει, σε νοιάζεται.
Μ’ αγκαλιάζεις και φωτίζουμε της γης το έρεβος,
καταργείς το θάνατο, γίνεσαι ζωή.



                                                                                                                                                                                                    

Γερογιάννης Γιάννης (βιογραφικό σημείωμα)

Ο Γιάννης Γερογιάννης εργάζεται στην εκπαίδευση και ασχολείται με την ποίηση. Όπως ο ίδιος επισημαίνει: "Με παλιές φόρμες και φθαρμένα ίσως υλικά, προσπαθώ να ανακυκλώσω, σκέψη αρχέγονη για το περιβάλλον και τον άνθρωπο." 

Έργα του: 
  • Ο «Μαραθώνιος δρόμος, δρόμος  Ειρήνης και πολιτισμού» 
  • «Αμαδρυάδα»  Ποιητική Συλλογή (2016)
  • “Η Αμαδρυάδα και τα ιερά δάση της Ελλάδας” Κείμενα για το περιβάλλον.(2017)
Έχει διακριθεί και τιμηθεί σε Λογοτεχνικούς Διαγωνισμούς. Ειδικότερα:


  • Έπαινος το 2015 βραβεύτηκα στα «Βραυρώνια  2015»
  • Β΄Βραβείο στον Δ΄ παγκόσμιο Διαγωνισμό Αμφικτυονίας Ελληνισμού
  • Έπαινος το 2016 στον 6ο Πανελλήνιο Διαγωνισμό «Βραυρώνια 2016» 
  • Α΄Βραβείο στον 1Ο Διεθνή Ποιητικό Διαγωνισμό UNESCO Ζακύνθου 
  • Βραβείο από την ΕΛΒΕ Σε «Διεθνή Λογοτεχνικό διαγωνισμό  για τον Αριστοτέλη»
  • 2017/ Πρώτο βραβείο ΕΠΟΚ    
  • Διάκριση από την UNESCO, για τον επαναπατρισμό των ελληνικών μαρμάρων.
  •  Έπαινο σε Διεθνή Διαγωνισμό για το Ν. Καζαντζάκη
  • Παγκόσμιο βραβείο για τη φύση έβδομη θέση σε διεθνή διαγωνισμό
  • Πρόκριση στους Δελφικούς Αγώνες Ποίησης, του 2017
  • Β΄ βραβείο Αμφικτυονίας ελληνισμού στον 6ο παγκόσμιο διαγωνισμό.
  • Β έπαινο στον 1ο πανελλήνιο διαγωνισμό διηγήματος της Εστια ΡΟΥΜΛΟΥΚΙΩΤΩΝ.

Ποιητικά κείμενα του φιλοξενούνται στην «Αμφικτυονία Ελληνισμού», «Αιτωλικά» «Επτανησιακή Λογοτεχνία» «μαρμάρων παλινόστηση»κ.τ.λ.

Ο ΣΚΥΛΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ / Γερογιάννης Γιάννης


Στο Αρχαιολογικό μουσείο, 
ένα αγαλματίδιο, 
εικονίζει ένα παιδάκι με το σκύλο του και 
με σύντομο τρόπο περιγράφει την ιστορία του, 
αλλά και την ιστορία της ανθρώπινης μοίρας.

Αγάπησε με δύναμη,
ένα μικρό σκυλάκι
φίλο πιστό και σύντροφο
σε όμορφη ζωή.
Μα το παιδί κοιμήθηκε
κι ο σκύλος πάει κοντά του,
φίλος πιστός και σύντροφος
στην άλλη τη ζωή.
Σε πέτρα από μάρμαρο,
όμορφα σμιλεμένη,
ωραία, αποτύπωσαν,
ετούτη τη σκηνή
Μικρασιάτες πρόσφυγες,
τότε κυνηγημένοι
Την έφεραν στους ώμους τους, για να μας οδηγεί.

ΑΞΕΝΟΣ ΠΟΝΤΟΣ / Γερογιάννης Γιάννης


Κωπηλατώντας το χρόνο
με κωπηλάτες τις μνήμες
φτάσαμε στην ακτή της Κριμαίας
κρεμασμένη κι αυτή
σ ένα κλώνο του δένδρου
τη μοίρα να ορίζει «χρυσόμαλλο δέρας»
το χρόνο η σκιά.
Χιλιόμετρα η θάλασσα
στενά –συμπληγάδες –λευκά περιστέρια
-προ πάντων ερωδιοί-
Χυτό το καλούπι με τέχνη στολίζουν
Γραικοί, που τον Πόντο τρυγούν.
Δεσμώτης του χρόνου
στον Καύκασο κραίνει
σοφία του Νότου, τα μπράτσα προσμένει
σοφού, δυνατού Ηρακλή.
Φωνάζουν οι μνήμες;… Σινώπη …
Βραυρώνα….Ταυρίδα. .Χερσώνα..
Γερό το σκαρί μας, με ξύλο Δωδωναίας
γερής κι αργασμένης δρυός
Χρυσάφι του απείρου-η τέχνη Ελλήνων-
τους Σκύθες στολίζουν με γνώση και φως.
Νομίσματα τέχνης, τοξεύουν σειρήνες
στον Βύζαντα λένε : Εδώ
Περάσματα μνήμης, λαοί αλιεύουν
ιχθύς και χαβιάρι, οξύρυγχη γνώση Σοφών.
Κριμαία σου κραίνω –Πορφύρα βαμμένη-
με Πούσκιν με Τσέχωφ με Ντον
στρατοί Μπαλακλάβα, Γιαλός τώρα Γιάλτα
πορφύρα ειρήνης, , βαμμένη. με αίμα λαών.
Εγγλέζοι και Γάλλοι και σκόνη απ’ τη μπότα ναζί
του Πόντου οι σφαγμένοι, εδώ αρμενίζουν
Αρμένιοι και ντόπιοι Ρωμιοί
κοιμάται η μνήμη, γεννά η ιστορία
τη βία, σα να ‘τανε χρόνια μαμή.
Σαν φάρσα προβάλλει –ανέκδοτο ίσως-
μα ζουν τραγωδία οι λαοί
Στη Λήμνο θαμμένοι
παιδιά νεαρών Αυστραλών
τι γύρευαν τότε στον πόντο της Έλλης.
γιατί οι συγκρούσεις λαών;
Γυρεύουν το μνήμα της Έλλης
την Τροία, τους δρόμους θαλάσσης
που χρόνια … Κεφαλλονίτες Γραικοί
εκεί έχουν τους τάφους, τα οστά τους προγόνους
σ αυτήν ακριβώς την ακτή
σε σένα προσμένουν θεέ του Καυκάσου
και κοίτα να βρεις Ηρακλή.
Την άλυσο κόψε και σαν Προμηθέας
προμήθευε Γνώση –Αξίες- Ζωή.
προμήθευε μύθους, θεούς και ανθρώπους
-προ πάντων θνητούς-και δώσε σοφία της γνώσης
ειρήνη….ψωμί …στους λαούς.!!!

ΣΕ ΣΑΣ ΜΙΛΩ / Γερογιάννης Γιάννης


Σε σας μιλώ, που δε σας φτάνει το ψωμί
σε σας, που ξεπαγιάσατε
σε σας, που σας το κλέψανε το Δίκιο και λουφάξατε.
Σε σας μιλώ, που τρέμετε τα φώτα και τους ίσκιους
που είδατε το αίμα και ουρλιάξατε
Ανίκητο θηρίο ο φόβος και δε νικιέται
με φωνές και με γαβγίσματα.
Στο σπίτι, αμπαρώσατε το σύρτη
και κλείσατε γερά και την αυλόπορτα.
Σηκώσατε παντιέρα μ’ υπομονή και σύνεση.
Αδράξατε τη μέρα και σε μια χούφτα ήλιο,
συνάξατε απόσταγμα και συμβουλές για επιβίωση.
Αδιαφορείτε όμως, για το φόβο των γειτόνων σας
λες και ο ήλιος, σταματάει στο κούτελο της μάντρα σας
οι νύχτες άγριες, σας ξύπνησαν
του σκύλου τα γαβγίσματα
και κάθε μέρα καταπίνετε, λυγμούς και ταπεινώσεις.
Θεριό ανίκητο ο φόβος
κι άμα δε ρίξεις τουφεκιά, σε σημαδεύει.
Τη θέση τη δικιά μου, δεν επήρατε
μέσα στα αγκάθια, κοντά μου δε βαδίσατε.
και το κεφάλι σκύβετε, γεμάτο ταπεινώσεις.
Σκυφτός λαός, θα ζει στης καταφρόνιας την ταπείνωση
κι ο θαρραλέοι στους αιθέρες και τα νέφη
με Λογική οι άνθρωποι εργάζονται
και σβήνουνε τους φόβους και τα ψεύδη.
Να σημαδεύετε το φόβο, κατακούτελα
και στην καρδιά, αντί για φόβο,
Βάλτε την Ελπίδα.

Σάββατο, 16 Σεπτεμβρίου 2017

Τρία (3) Χαϊκού της Στρατούλας Τραμουντάνη

αφιερωμένα στη μνήμη του πατέρα μου
"Ανυπέρβλητη
απουσία στο χρόνο
ο θάνατός σου".
"Στο παράθυρο
                                                       χάθηκε ο έρωτας.
Πάλι άβυσσος".
                                                                                                            "Ακατάληκτα,
                                                                                                         ρήματα ανέγγιχτα
Ο επικήδειος".


συμπεριλαμβάνονται 
στο 
Ανθολόγιο χαϊκού 2016
του  
 ΕΛΛΗΝΟ-ΙΑΠΩΝΙΚΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ

Πέμπτη, 14 Σεπτεμβρίου 2017

Έμυ Τζωάννου (βιογραφικό σημείωμα)

Η Έμυ Τζωάννου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Αποφοίτησε από το Αμερικάνικο κολλέγιο Anatolia. Σπούδασε Αγγλική Φιλολογία στο Α.Π.Θ. και συνέχισε τις μεταπτυχιακές της σπουδές (στις μεθόδους διδασκαλίας), στο International House College του Λονδίνου. Εργάστηκε ως δημοσιογράφος στο Γραφείο Τύπου και Δημοσίων Σχέσεων του Υπουργού Μακεδονίας - Θράκης .

 Είναι 

  • μέλος της "Μουσικής Εταιρείας Βορείου Ελλάδος", 
  • στην Επιτροπή Διεθνών και Δημοσίων σχέσεων της "Αμφικτυονίας Ελληνισμού", της οποίας είναι και μέλος και είναι ιδρυτικό μέλος της "Εταιρείας Συγγραφέων Bορείου Eλλάδος". 
Ποιητικές συλλογές:

  • "Της ψυχής μου οι θάλασσες" 
  •  "Ανιχνεύοντας Ερωτικές Περιπλανήσεις", των εκδόσεων "Αμφικτυονία Ελληνισμού",
  • "Αγάπης άρωμα"
Μυθιστόρημα: Η Αγάπη μου ...Μεσόγειος

Ανατολή και Δύση / Έμυ Τζωάννου




Η απαστράπτουσα ανατολή
όταν ξεχύνεται στα βάθη του ορίζοντα
με μια πανδαισία ιριδισμών και χρωμάτων
στα χιλιάδες πρίσματα
που διαθλούν το φως τους εκτυφλωτικά
συμβολίζει
πως κάθε αρχή έχει τη λάμψη της !


Η μελιστάλαχτη δύση
όταν βασιλεύει πέρα στον ορίζοντα
ενδύοντας τον ουράνιο θόλο
με όλες τις αποχρώσεις του ουράνιου τόξου
μαρτυράει
με διάφανη γαληνότητα
και θλιβερή αμφιβολία
του τέλους της αρχής ...

ΑΝ ... / Τζωάννου Έμυ



Αν ξαναδείς το όνειρο
να θρηνεί την ψευδαίσθηση
στο οροπέδιο της σιωπής

Αν οι κραυγές της σιγαλιάς
εκπέμπουν δυνατά
σε πορεία θύμησης

Αν της ψυχής τα χρώματα
βάφτηκαν ασπρόμαυρα
χάνοντας την ελπίδα

Αν οι αυταπάτες ξεθώριασαν
μαραίνοντας πόθους
ξεδιπλώνοντας λυγμούς

Αν οι πληγωμένες μνήμες
χορεύουν στην οθόνη των ματιών
σαν ληγμένα αερικά

Αν τα μονοπάτια στέρεψαν
στο αχνό φως του απομεσήμερου
σε σιγαλιάς ξέφωτα


Αν …

Οράματα πόθων / Τζωάννου Έμυ



Μαζεύω ήλιους να ανασαίνω
σκορπίζω αγέρες να σωπαίνω
τραυλίζω σκέψεις να ματώνω
ραντίζω θύμισες να ζω
ζωγραφίζω μελωδίες να ανασταίνομαι
ψελλίζω ανάσες να γεύομαι
μαγεύω λαχτάρες να πεθαίνω

Προσκυνώ
οράματα πόθων
ξεψυχώντας

σε απουσίας χαλάσματα

Αγάπης θυμίαμα / Τζωάννου Έμυ



Σε χροιά
θαλερής μνήμης
αναβλύζει η αγάπη
ως θυμίαμα

Αδιατίμητες οι στιγμές της
αλησμόνητες παραμένουν

σε αδιάρρηκτους κόσμους

Χάρτες οπτασίας / Τζωάννου Έμυ



Όταν μιλάς με αποσιωπητικά
και σπασμένες λέξεις
αναστενάζουν οι αφηγήσεις
στα φράγματα της σιωπής

Όταν πετάς ονειρικά
σε ασύνορες περιηγήσεις
αντανακλούν οι εικόνες
στις εκδοχές της λογικής

Σε οπτασίας χάρτες
άναρχα αποτυπώνονται

λυγμοί απουσίας

Αναγέννηση / Τζωάννου Έμυ



Ξαναγεννιέμαι
στα κύματα του γέλιου σου
στα αποστάγματα των λόγων
στα επίγεια χάδια
στις προκυμαίες των αγγιγμάτων
στις όχθες των φιλιών
σε ωκεανούς στοργής …

Ζωογονούμαι
με Ευλάβεια
μέσα από σπονδές

στο βωμό του Έρωτά μας !

Εξωτερική Εξόντωση της Χαράς Χρυσάφη

Εξαίρεση αποτελώ και
εξέχον πρόβλημα.
Εξαίρετα συμπάσχω πάντοτε και
εξαιτίας σου αναρωτιέμαι,
εξαρχής και μέχρι το τέλος
με εξήντα κάλυκες εμπιστοσύνης.
Εξόντωσα κάθε πιθανότητα,
έξυπνα και αγόγγυστα.
Έξαφνα μαζί σου,
έξαψη τη λένε.
Εξοφλώ στο τέλος το χρέος μου,
εξυπακούεται τελευταία φορά.

Φίλα με ...της Χαράς Χρυσάφη

Με διαφορά και αδιάφορα
στέκομαι και αντιστέκομαι,
κινώντας και προσκυνώντας στη δύση.
Και καταδύομαι καταμετρώντας σε χρόνο κυκλικό,
ανακυκλώνοντας αναμνήσεις με ψιθύρους σιγανούς.
Σίγησε εν τέλει κάθε ρίγος φονικό
και δολοφόνησα εσένα και εμένα.
Εμείς λοιπόν παίξαμε τα κέρδη μας σ’ ένα παιχνίδι χαμένο
και χαθήκαμε στο απύθμενο αύριο,
χωρίς πιθαμή αγάπης.
Τώρα στέκεσαι σε απραγία,
γιατί η ανάγκη σου μισεί τις πράξεις.
Πήρα δυο λόγους σου για φυλακτό
και αφύλαχτα φυλακίστηκα σε τούτη τη δίνη σου.
Βλέπεις έμαθα σφιχτά να παλεύω σε κορμιά απάλλευτα.
Ύστερα πάλλομαι σφιχτά από εκείνο το ρίγος πάλι.
Όταν ξανάρθεις τίποτα μην πεις αυτή τη φορά.
Με διαφορά και αδιάφορα, φίλα με.

«Αγάπης ξύπνημα» της Χαράς Χρυσάφη


Αν
Βάλεις
Γεμάτα
Δάκρυα
Εδώ
Ζήσε.
Ήλιε
Θεέ
Ιλαρά
Κλάψε.
Λίγο
Μόνο.
Νωρίς
Ξύπνα
Όμως.
Πάλι
Ρίξε
Σημάδι
Τωρινό.
Ύστερα
Φώναξε
Χαρούμενα,
Ψιθυριστά
Ωσαννά!

Χαρά Χρυσάφη (μικρή αναφορά)

H Χαρά Χρυσάφη κατάγεται από την Θεσσαλονίκη. Είναι απόφοιτος Νηπιαγωγός του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης με σεμινάρια σε όλο το φάσμα των μαθησιακών δυσκολιών και κάτοχος του διπλώματος γραφής και ανάγνωσης τυφλών Braille.

Ασχολείται με την ποίηση και την συγγραφή.

Έργα της:

  • "Ερωτικές Αντιφάσεις"
  • "Καταρρίπτεται" 
Ποιήματά της μπορείτε να διαβάσετε στον ιστοχώρο: http://enallaktikidrasi.com/author/xara-xrysafi/

ΑΠΟΥΣΙΑ / Γεροντούδη Λ. Παυλίνα




Μιλώ σε σένα για το κάθε τι.
Για τα μεγάλα, τα μικρά, ρωτώ γιατί.
Σου φτιάχνω το γλυκό που αγαπούσες
και λέω εκείνα που όταν τ’ άκουγες γελούσες.

Την πολυθρόνα σου χαϊδεύω και θυμάμαι,
βραδιές αγάπης, θαλπωρής, που δε γυρνάνε.
Κι αρχίζω πάλι να μιλώ, να λέω, να λέω,
μα δεν ακούγεται απάντηση καμιά και τότε κλαίω, κλαίω.


ΓΙΑΓΙΑ ΧΡΥΣΑΝΘΗ / Γεροντούδη Λ. Παυλίνα



Πουλιά ερωτευμένα
σ’ ανθισμένες φωλιές,
μικρά αγγελούδια
σε κουρτίνες παλιές.

Λευκές αναμνήσεις
της γιαγιάς τα κεντήματα,
Πηνελόπη πιστή,
στου καιρού τα γυρίσματα.

Τ’ αγγελούδια που κέντησε,
κάποια μέρα την πήρανε.
Ο Οδυσσέας της χάθηκε.
Οι Θεοί, στο νησί, ποτέ δεν τον στείλανε.


Αντίο / Γεροντούδη Λ. Παυλίνα



Δάκρυσε η σιωπή στου χρόνου την άκρη.
Αντίο λοιπόν.
Σμήνη πουλιών που βρέθηκαν
σε θύελλα οι στιγμές μας,
χάθηκαν πίσω απ’ την αυλαία της λησμοσύνης.
Χωρίς φτερά, χωρίς ψυχή,
στροβιλίζονται στη δίνη του επίλογου.
Αισθήσεις νεκρωμένες,
λέξεις πνιχτές, ψίθυροι ακατάληπτοι.
Η ωρυγή  του πόνου εκκωφαντική,
μας σπρώχνει σε δρόμους χωριστούς.

Θλιβεροί ναυαγοί, στη θάλασσα της μοναξιάς.   

Της Καρδιώτισσας: Ποιητική Συλλογή του Άγγελου Ερατεινού που εκδόθηκε το έτος 1988


 Ι

Αγάπη με τ΄όνομα σου
μέσα απ΄τις ματαιότητες
σώζομαι

VΙ

Ρυάκια ευρύνω
χειμάρρους πρόθυμους
Οι μπόρες κάθε απομεσήμερο
λούζουν το φετεινό καλοκαίρι
μπαίνουν στις φλέβες μου
σκόνη παρασύρουν και σκουριά
φτιάχνουν ιλύ τον χαμένο καιρό μου
ενώ εσύ έρχεσαι
μέσα απ΄τα περάσματα του γαλάζιου
και καλλιεργείς στις κοιλάδες χαμόγελα

**

Επικοινωνίες

Ι
Φιμωμένο πηγάδι η καρδιά σου
φόβος κινδύνου
το γέμισε κοτρώνες και ξερόκλαδα
Την πηγαία δροσιά
εμπορεύεται τώρα εταιρία υδάτων
Πώς να καθρεπτιστώ
Πως ν΄αντιλαλήσεις τη φωνή μου
Πώς να ρίξω έστω πέτρα
το τραγούδι στα σπλάχνα σου

ΙΙΙ

Επενδύω κεφάλαια ψυχικά
σε εκτάσεις άγονες
Επικαλούμαι την αγάπη
-διαίσθηση ραβδοσκόπου-
κι επικοινωνώ με πηγές έγκλειστες
ένα ρυάκι λόγου σου προσφέρω
χωρίς αντιστάθισμα
                                                    

Σκοπός μας είναι η δημιουργία μιας Ανθολογίας Ποιημάτων από το σύνολο των Ελλήνων Ποιητών- Ποιητριών αλλά και ορισμένων ξένων, καθώς επίσης και κειμένων που έχουν κεντρίσει το ενδιαφέρον μας. Πιθανόν ορισμένοι ποιητές και ποιήτριες να μην έχουν συμπεριληφθεί. Αυτό δεν αποτελεί εσκεμμένη ενέργεια του διαχειριστή του Ιστολογίου αλλά είναι τυχαίο γεγονός. Όσοι δημιουργοί επιθυμούν, μπορούν να αποστέλλουν τα ποιήματά τους

στο e-mail : dimitriosgogas2991964@yahoo.com προκειμένου να αναρτηθούν στο Ιστολόγιο.

Θα θέλαμε να τονίσουμε ότι σεβόμαστε πλήρως τα πνευματικά δικαιώματα του κάθε δημιουργού, ποιητή και ποιήτριας και επισημαίνουμε πως όποιος δεν επιθυμεί την ανάρτηση των ποιημάτων του ή κειμένων στο παρόν Ιστολόγιο, μπορεί να μας αποστείλει σχετικό μήνυμα και τα γραπτά θα διαγραφούν.

Τέλος υπογράφουμε ρητά ότι το παρόν Ιστολόγιο δεν είναι κερδοσκοπικό και πως δεν η ανάρτηση οποιουδήποτε κειμένου, ποιήματος κτλ γίνεται με μοναδικό στόχο την προβολή της ποίησης και την γνωριμία όλων όσων ασχολούνται με αυτή, με το ευρύτερο κοινό του διαδικτύου.